Filmy

I w tym miejscu pojawia siÄ™ “Róża”, film wrÄ™cz konwulsyjny.

Link:
RÓŻA – recenzja Fidela

Ostatecznie romans Scorsese z nowoczesną technologią okazał się być zwycięski dla wiecznie uśmiechniętego reżysera. Film zdobył 11 Oscarowych nominacji, ale wydaje mi się, że może to dla tego obrazu oznaczać tyle samo dobrego, co i złego

More here:
HUGO I JEGO WYNALAZEK – recenzja Gamarta

Dla Senny oznaczało to spełnienie marzeń, dla kibiców wiele niezapomnianych chwil. Taką sama drogę przy realizacji filmu postanowił obrać Kapadia, który, krok po kroku, opowiada historię kariery i życia Senny. W dużej mierze są to oryginalne materiały i informacje, które nigdy wcześniej nie były gdziekolwiek emitowane

Excerpt from:
SENNA – recenzja Rinzlera

Miejscem akcji jest postapokaliptyczna przyszłość.

Originally posted here:
SZCZURY: NOC GROZY! – recenzja Phonika

Podobne skrajności są obecne i przeplatają się ze sobą na wszystkich płaszczyznach filmu.

Here is the original post:
SPADKOBIERCY – recenzja Mauej

Tak naprawdÄ™ “Kronika” opowiada swojÄ… historiÄ™ operujÄ…c dosyć wyÅ›wiechtanymi motywami przewijajÄ…cymi siÄ™ w kinie od dawna. Najbardziej istotnÄ… różnicÄ… w tym przypadku jest to, że (w najwiÄ™kszym skrócie) jest to film nie o superbohaterze, a o superÅ‚otrze

See original here:
KRONIKA – recenzja CiuÅ„ka

Choć film przedstawia tylko wycinek z życia Monroe, bez problemu udaje mu się ukazać to, co w jej postaci najważniejsze. Simon Curtis okazał się bardzo sprawnym reżyserem. Nie nakręcił patetycznej biografii, nie przedstawił ?dramatycznych losów?

View post:
MÓJ TYDZIEŃ Z MARILYN – recenzja Karola Barzowskiego

PoczynajÄ…c od rewelacyjnego wstÄ™pu, gdzie mamy do czynienia ze wspaniaÅ‚ym hoÅ‚dem na cześć starych, hollywoodzkich premier kinowych, które wtedy naprawdÄ™ byÅ‚y wielkim, bardzo prestiżowym wydarzeniem, dominuje uczucie doznawania czegoÅ› wielkiego, poczucie że oto, razem z resztÄ… widzów na sali kinowej, jesteÅ›my Å›wiadkami niecodziennego wydarzenia…

Read more here:
ARTYSTA – recenzja goÅ›cinna

Ocena dwóch “Mechaników” jest dość prosta.

Continue reading here:
REMAKE: MECHANIK 1972/2011 – opracowanie Tomashca

Sztampowe postaci nie są nawet zarysowane, nie mają żadnego kształtu czy charakteru. Pojawiają się i znikają z ekranu bez przyczyny. Nie mają żadnego impaktu na mój poziom empatii do nich.

View original post here:
CZAS WOJNY – recenzja Jimiego